Türkiye siyasetinde yeni bir parti kurmak, yalnızca yeni bir siyasi tabela oluşturmak anlamına gelmiyor. Asıl mesele, mevcut siyasi dengeler içerisinde kendine bir alan açabilmek, seçmene güven verebilmek ve bu güveni sandıkta oya dönüştürebilmektir. Genel Başkanlığını Rıdvan Eşin’in yaptığı Dost Parti Türk siyasetinde kendisine yeni bir alan açma iddiasıyla geçtiğimiz yıl kuruldu. Avukat olan ve inşaat sektöründe büyük projelere imza atan Rıdvan Eşin, iş dünyasında tanınan isimlerden biri. Ancak Eşin’in siyasi geçmişi de oldukça dikkat çekici. 2009 yerel seçimlerinden itibaren çok sayıda seçimde AK Parti’den milletvekili ve belediye başkanlığı için aday adayı olan Eşin, son olarak 2023 Genel Seçimlerinde BBP’den Aydın 1. sıra milletvekili adayı oldu. MÜSİAD üyesi olan Eşin, gençlik yıllarından itibaren siyasetin içinde yer alan bir isim olarak biliniyor. Şimdi ise siyasi yolculuğunu Dost Parti ile sürdürüyor. Dost Parti’nin dikkat çeken sloganı; “Millete Dost, Türkiye’ye Dost.” Parti, bu söylem üzerinden toplumsal barışı önceleyen, farklı kesimleri bir araya getirmeyi amaçlayan kapsayıcı bir siyaset anlayışı ortaya koyuyor. Hukukun üstünlüğü ve adalet, liyakat ve şeffaf yönetim, ekonomik refah ve kalkınma, eğitim ve fırsat eşitliği partinin programında öne çıkan başlıklar arasında. Daha da önemlisi Dost Parti, kendisini klasik “Sağ-sol” siyasi ekseninin dışında konumlandırıyor. Farklı siyasi görüşlere, etnik kimliklere ve inanç gruplarına sahip insanların birlikte yaşayabileceği bir Türkiye fikrini öne çıkarıyor. Kâğıt üzerinde bakıldığında bunların tamamı toplumun geniş kesimlerinin itiraz etmeyeceği, hatta destekleyebileceği hedefler. Ancak, güzel söylemler, tek başına siyasi başarı getirmiyor. Dost Parti yönetiminin ilk seçim için kendisine yüzde 33 gibi oldukça iddialı bir oy hedefi koyması, ister istemez tartışmayı da beraberinde getiriyor Yüzde 33, yeni kurulmuş ve henüz sınırlı bir örgütsel yapıya sahip bir parti açısından son derece yüksek ve ütopik bir hedef. Siyasette hedef koymak elbette önemlidir. Hatta iddiasız bir siyasi hareketin geniş kitlelere ulaşması da mümkün değildir. Ancak hedef ile gerçeklik arasındaki mesafenin doğru okunması gerekir. Çünkü bir siyasi partinin başarısı yalnızca genel başkanının tanınırlığıyla veya parti programında yer alan doğru ifadelerle ölçülmez. Asıl sınav; örgütlenme gücü, kadro kalitesi, yerel teşkilatlar, seçmenle kurulan ilişki, saha çalışması, iletişim stratejisi ve sandık organizasyonunda verilir. Dost Parti’nin kendisini “Herkesi kucaklayan, liyakatli, adil ve ortak akılcı” bir siyasi hareket olarak tanımlaması da önemli bir iddia. Ancak Türkiye gibi siyasi kutuplaşmanın oldukça yüksek olduğu bir ülkede herkesi kucakladığını söylemek ile farklı toplumsal kesimleri gerçekten bir araya getirmek arasında büyük bir fark var. Seçmen artık yalnızca ne söylendiğine değil, kimin söylediğine, nasıl söylediğine ve söylediğinin arkasında durup durmadığına da bakıyor. Dolayısıyla Dost Parti açısından en önemli sorunlardan biri, söylem ile eylem arasında tutarlılık oluşturabilmek olacaktır. Çünkü siyaset seçmene yalnızca “Biz farklıyız” demekle yapılmaz. Neden farklı olduğunuzu göstermeniz gerekir. Liyakat diyorsanız kadrolarınız liyakati göstermelisiniz. Adalet diyorsanız parti içi uygulamalarınız adalet duygusu oluşturmalısınız. Şeffaflık diyorsanız parti yönetiminizde şeffaflığı hayata geçirmelisiniz. Ortak akıl diyorsanız farklı görüşlerin parti içerisinde kendisine yer bulabilmesi gerekir. Kısacası siyasi söylemin gerçek değerini belirleyen, onun pratikteki karşılığıdır. Bunu da zaman içinde yapılanlar gösterecektir. Yeni bir siyasi hareketin başlangıçta küçük görünmesi, gelecekte büyüyemeyeceği anlamına gelmez. Türk siyasi tarihinde bunun pek çok örneği var. Fakat bunun gerçekleşebilmesi için yalnızca iyi niyetli ve kulağa hoş gelen sözler yeterli olmayacaktır. Dost Parti’nin önünde zorlu bir süreç var. Öncelikle güçlü bir teşkilat yapısı kurması, nitelikli kadroları bir araya getirmesi, yerel siyasette görünürlük kazanması ve farklı toplumsal kesimlerle kalıcı ilişkiler kurması gerekiyor. Daha da önemlisi, söylem ve eylem birliğini sağlayabilmesi gerekiyor. Çünkü seçmen, siyasi partilerin vaatlerinden çok, zaman içerisinde ortaya koydukları performansa bakıyor. Dost Parti gerçekten yeni bir siyasi merkez oluşturabilecek mi? Kutuplaşmadan bunalan seçmen için gerçek bir alternatif haline gelebilecek mi? Rıdvan Eşin’in siyasi geçmişi ve iş dünyasındaki birikimi, yeni partinin toplumsal taban oluşturmasına ne ölçüde katkı sağlayacak? Ve en önemlisi, yüzde 33 gibi iddialı bir hedef, gerçekçi bir siyasi projeye dönüşebilecek mi? Siyasette parti kurmak başka, parti olmak başka; parti olmak başka, seçmeni ikna etmek ise bambaşka bir meseledir. Dost Parti’nin önündeki en büyük sınavı; “Güzel söylemleri, güçlü bir örgüte; güçlü örgütü, toplumsal güvene; toplumsal güveni de sandık başarısına dönüştürebilmek” olacaktır. Bunu başarıp başaramayacağını ise zaman gösterecek. Büyük iddiaların sandıkta karşılık bulması için yalnızca “Dost” olmak yetmez; seçmenin güvenini kazanmak ve tutarlı olmak gerekir. “Başarının sırrı, amaca bağlı kalmaktır.” (Benjamin Disraeli)