Beklenti ve umutlarla Didim’e göç eden bir aile daha… Geçen hafta fedakâr bir annenin yaşanmış bir hikayesini kaleme almıştım. Bu hafta önce ki yazımın aksine, insanlıktan nasibini almamış, vicdansız bir annenin hikayesini yazmak istedim. (&): YAZIDA ADI GEÇEN KİŞİLERİN İSİMLERİ DEĞİŞTİRİLMİŞTİR) Onlar bir süre önce Didim’e gelmişler. 8 kişilik kocaman bir aile… ve aileyi ayakta tutmaya çalışan bir babaanne. Babaanne 49 yaşında. Ve 17 yaşında ki oğlunun asgari ücretle kazandığı para ile ailesini ayakta durmaya çalışıyor. Madde bağımlısı, vicdan yoksulu bir anne (evin gelini), geride 4 çocuk bırakarak evini terk etmiş. Yaşları 7, 6, 3 ve 1,5 olan 4 çocuk. Babaanne, yaşları 21, 17 olan iki çocuğu ve… Geçirdiği trafik kazasından sonra -henüz 28 yaşında- yürüme engelli kalan oğlu Halil (&) ile kalakalmış. (Halil (&), 4 çocuğunu YETİM bırakarak evi terk eden kadının kocası.) Babaanne, gelininin evi terk ettiği günden beri 17 yaşında ki oğlunun asgari ücretle (bulaşıkçılık yapıyor) kazandığı para ile zorluk ve imkansızlıklarla boğuşuyor. AİLE DRAMI... İki ay önce Didim’e taşınan ailenin yaşam dramı bir motor kazası ile başlamış. Kaza zamanı henüz 26 yaşındaymış Halil (&). Kaza yapan motorun arkasında oturuyormuş, ağır yaralanmış ve sakat kalmış. 4 çocuk annesi Beyza (&), kaza sonrası sakat kalan Halil (&) e; - “Ben sakat kalan biriyle ömrümün sonuna kadar yaşayamam” diyerek o yıl bebek (1.5 yaşında) olan oğlunu ve diğer 3 çocuğunu kocasının başına atarak evi terk etmiş. Halil (&), uzun süre koma da kalmış, yaşam savaşı vermiş. 3 ay sürmüş bu savaş. Sakat kalmış. Yürüme engelli olan Halil (&), 4 çocuğunu da alarak çaresizlikten annesinin yanına taşınmış. Halil (&) in babası 63 yaşında ve kalp hastası. Oğlunun yatalak ve sakat haline çok üzülen baba, banyoda geçirdiği kalp krizi neticesinde (Hastane müdahalesine rağmen) hayatını kaybetmiş. Babaanne 49 yaşında… 4 çocuklu engelli oğlu ve iki genç çocuğu var. Ve o artık dul bir kadın.  Didim’de yaşayan bir akrabasının tavsiyesine uymuş çaresiz ve dul kalan babaanne… ve ailece Didim’e göç etmişler. “Ben sakat bir adamla hayatımı geçiremem” diyerek evden ayrılan madde bağımlısı anne, Devletten aldığı ‘çocuk bakım’ parasını uyuşturucuya veriyor, belirsiz aralarla “kafasına estiğinde” eve geliyormuş. Son geldiğinde; - ‘Ben çocuğumu geri istiyorum’ diyerek, 7 yaşındaki büyük oğlu Nedim (&)’i yanına alıp gitmiş. Bir süre sonra çocuğa şiddet uyguladığı, çocuğun bazı yerlerinin morardığı ve yara izlerinin olduğunu gören hala ve amca, hastaneden doktor raporu alarak çocuğu tekrar eve getirmişler. Fakat uyuşturucunun etkisi ile eve tekrar gelen anne Beyza (&); - “Ya bana çocuğumu(!) geri verirsiniz, ya da kendimi aşağı atarım, başınızı belaya sokarım” tehditleri savurmuş. UZATILAN YARDIM ELİ… Tüm bu yaşananları yakından bilen bir dernek üyesinin, durumu Didim Çocuklar Ağlamasın Derneği (ÇAD)’ne haber vermesi üzerine belirtilen adrese giden (ÇAD) yetkilileri, çocukların (ailenin) mağduriyetlerini tespit edip, gereken yardım ve destek için resmi ve şahsi girişimleri başlatmıştır. Bilgi: Didim Çocuklar Ağlamasın Derneği (0542 595 2992 - 0539 55 99 555) Saygılarımla